Στο σκοτάδι...Μπορώ μόνο ν ακούσω κάτι κρύα σκληρά κουδουνάκια να σταλάζουν ρυθμικά στισ αυλακιέσ του μυαλού μου...Με καλούν να μιλήσω μια γλώσσα άγνωστη...Δε ξέρω,όχι δε ξέρω...Είναι μια γλώσσα από άλλη ζωή....Νομίζω...Ουρλιάζει μελωδικά χαρακώνοντασ στοργικά το κρανίο μου... Προσπαθώ να θυμηθώ πώσ βρέθηκα κλειδωμένη μέσα στο κεφάλι μου και νιώθω ότι ήμουν τόσο κοντά στην απάντηση για μια στιγμή μόνο,όμωσ τώρα πια αυτή η σκέψη είναι τόσο μακριά απ το κεφάλι μου... Όχι,αλήθεια,αυτή τη φορά δε ξέρω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου